2.2.3 Yönetim kuralları:

• Vatandaşlar, üreticiler ve tüketiciler, işletmeler ve sendikalar, akademiler, kiliseler ve dernekler sürdürülebilir kalkınmada kilit aktörlerdir. Bu kişilerin sürdürülebilir kalkınma modeli hakkındaki kamusal diyaloga katılması beklenir. Bu hedeflere yönelik kararlarında ve eylemlerinde özerk bir şekilde yönlendirilmelidir.
• Şirketler, üretimlerinden ve ürünlerinden sorumludur. Bu sorumluluk, ürünlerin sağlık ve çevreyle ilişkili özelliklerinin yanı sıra sürdürülebilir üretim yöntemleri hakkında da tüketicilere bilgi vermeyi içerir. Tüketici, ürün seçiminden ve sosyal ve çevre dostu kullanımdan sorumludur.
• Yenilenebilir kaynaklar (ahşap ya da balık stoklarının gibi), sadece zaman içinde yeniden yenilenebilme özellikleri bağlamında kullanılabilirler. Yenilenmeyen doğal kaynakların (mineraller ve fosil yakıtlar gibi) işlevleri, diğer malzemelerle ya da diğer enerji kaynakları ile değiştirilebildiği ölçüde uzun vadede kullanılabilir. Madde veya enerji salınımı, uzun vadede ekosistemlerin uyumundan daha önemli olamaz: örneğin, iklim, ormanlar ve okyanuslar.
• İnsan sağlığına olan tehlikelerden ve kabul edilemez risklerden kaçınılmalıdır.
• Teknik gelişmelerin ve uluslararası rekabetin tetiklediği yapısal değişim, ekonomik açıdan başarılı olmalı ve sorumlu bir tutumla çevresel ve sosyal olarak inşa edilmelidir. Bu amaçla, politika alanları birleştirilmelidir ki böylece ekonomik büyüme, yüksek istihdam, sosyal uyum ve çevre korunma bir arada var olabilir.
• Enerji ve kaynak tüketimi ve ulaşım hizmetleri ekonomik büyümeden ayrıştırılmalıdır. Aynı zamanda, enerji kaynakları ve ulaştırma hizmetlerine olan talepteki büyüme ile ilişkili artışın verimlilik kazanımları yoluyla telafi edilmesinden daha fazlası arzu edilir.
• Kamu bütçeleri, kuşaklar arası eşitliği göz önünde bulundurmak zorundadır. Federal, eyalet ve yerel yönetimler mümkün olduğunca kısa sürede dengeli bütçeler oluşturmalı ve bir sonraki adımda devamlı olarak borcu azaltmalıdır.
• Sürdürülebilir tarım, çevre dostu ve doğal olmalıdır. Hayvan dostu hayvan yetiştiriciliği ve önleyici özellikle de ilgili sağlık koruma gerekliliklerine uymalıdır.
• Sosyal uyumu güçlendirmek için, yoksulluk ve sosyal dışlanmadan mümkün olduğunca kaçınılması gerekir. Tüm sosyal sınıflara ekonomik kalkınmaya katılmaya fırsatı tanınır. Bütün sosyal sınıfların, toplumsal ve siyasal yaşama da katılmaları gerekir.
• Bütün ülkelerdeki insanların kendilerine göre iyi bir hayat sürmesi için, uluslararası bir çerçeve hazırlanmalıdır. İnsanların ekonomik kalkınma içinde paylarına düşeni almaları gerekir. Çevre ve kalkınma, bir birim oluşturur. Bütüncül bir yaklaşımla, yoksulluğa karşı verilen mücadele, ekonomik kalkınma, çevre koruma ve iyi yönetim dâhil olmak üzere insan haklarına saygı ile bağlantılı olmalıdır.