1.2.2 Organik Kirleticilerin Fitoremediasyonu

Fitoremediasyon; terleme, fotosentez, metabolizma ve mineral beslenme gibi yüksek bitkilerde ve ilgili mikroorganizmalarda meydana gelen temel fizyolojik mekanizmalara dayanmaktadır. Bitkiler, kirleticileri kökleriyle aldıkları için güneşle çalışan pompalama ve filtreleme sistemi işlevi görmektedir ve kirleticilerin metabolize edilebildiği, ayrışabildiği ya da buharlaşabildiği çeşitli bitki dokularıyla bu kirleticileri taşımaktadır/yerlerini değiştirmektedir. Fitoremediasyon, metabolik ürünlerin salınımı ve mikrobiyal degradasyon yollarıyla ya da eş metabolizmalar aracılığıyla sonradan petrol hidrokarbonlarının biyodegradasyonunu kolaylaştıran artmış havalandırma yoluyla mikrobiyal aktiviteyi teşvik eden bitki köklerine dayanmaktadır.

Fitoremediasyonun etkililiği, kirlenen alandaki petrol hidrokarbonlarının yoğunluğuna, kirliliğin derinliğine, iklimsel koşullara ve toprak nem özelliklerine ki bu özelliklerin hepsi bitkilerin büyüme potansiyelini etkilemektedir, bağlı olarak değişiklik göstermektedir. Bitkiler köklerini, toprağa, çözeltilere ve suya gömmektedir ve kökler rizosferdeki mikroorganizmalarla etkileşime girdiği zaman, organik ve inorganik maddeleri alabilir; dış yüzeylerindeki maddeleri stabilize edebilir ve bağlayabilir. Alınan maddeler; taşınabilir, depolanabilir, dönüştürülebilir ve bitkilerin farklı hücrelerinde ve dokularında biriktirilebilir. Son olarak, bitkinin toprak üstü kısımları, moleküllerin alımını ya da salımını sağlayan atmosferle gaz alışverişinde bulunabilir.