3.1. Operasyonel amaçlar ve hedefler

Ekosistemlerin taşıma kapasitesi dâhilinde, sosyal ve ekonomik kalkınmayı ele alarak ve çevresel bozulma ve ekonomik büyümeyi birbirinden ayırarak, sürdürülebilir tüketim ve üretimi teşvik etmektir.

Ürünler ve süreçler için çevresel ve sosyal performansı artırmak ve işletmeler ve tüketicilerin anlaşılmalarını teşvik etmektir.

2010 yılı itibariyle, AB Yeşil Kamu İhale (GPP) kanunundaki ortalama bir düzeyi, şu anda en iyi performans gösteren üye ülkeler tarafından ulaşılmış seviyeye eşit bir seviyeye getirmeyi hedeflemektir.

AB, çevre teknolojileri ve eko-yenilikler alanında küresel pazar payını artırmak için fırsatlar aramalıdır.

Bunlar yine tanımlı faaliyetlere yol açmıştır

Bu faaliyetler şunları içermelidir:

• Komisyon ve Üye Devletler, AB düzeyinde ve küresel düzeyde özellikle BM Marakeş Süreciyle ve Sürdürülebilir Kalkınma Komisyonu aracılığıyla daha sürdürülebilir tüketim ve üretim kalıpları oluşturmak için belirli eylemleri araştıracaktır. Bu bağlamda Komisyon, 2007 yılına kadar SCP için engelleri belirlemeye ve aşmaya ve farklı politika alanları arasındaki iyi uyumu sağlamaya ve vatandaşlar arasında farkındalık yaratmaya ve sürdürülemez tüketim alışkanlıklarını değiştirmeye yardımcı olan bir AB Sürdürülebilir Tüketim ve üretim Eylem planını önerecektir.
• Komisyon ve Üye Devletler, ürünler ve süreçler için çevresel ve sosyal performans hedeflerini belirlemeyi amaçlayan işletmeler ve ilgili paydaşlarla bir diyalog içinde olunmalıdır.
• Komisyon ve Üye Devletler, yerel ve bölgesel düzeyde GPP teşvik etme potansiyelini dikkate alarak GPP’ye dair en iyi uygulamaları ve deneyimlerini paylaşmak üzere yapılandırılmış bir süreç geliştireceklerdir. Komisyon, üzerinde anlaşmaya varılmış ve objektif parametrelere dayalı bir değerlendirme yöntemine göre, AB düzeyinde GPP performansının kapsamlı bir kıyaslamasının yapılmasını kolaylaştıracak ve 2007 yılına kadar diğer önemli ürün grupları için GPP’nin en iyi şekilde nasıl teşvik edileceğini Üye Ülkelerle araştıracaktır.
• Komisyon ve Üye Devletler, yeni ekonomik fırsatlar ve yeni pazarlar yaratmak amacıyla, ilgili bütün kişiler tarafından Çevre Teknolojileri Eylem Planının (ETAP) etkin uygulanması yoluyla diğerlerinin yanı sıra, sosyal ve ekonomik - yenilikler ve çevre teknolojilerini tanıtmak ve yaymak için çabalarını arttıracaklardır.
• Komisyon, elektrikli ev aletleri ve otomobillerden yüksek çevre etkileri olan ürünler dâhil olmak üzere çevreye zararlı diğer ürün gruplarına kadar yapılan performans etiketleme programlarının kapsamını genişletmeyi önerecektir.
• Üye Devletler, organik tarım ve adil ticaret ile elde edilen ürünlerin yanı sıra sürdürülebilir ürünleri ve çevre dostu ürünleri teşvik etmek için perakendeciler ve diğer kurumlarla bilgi kampanyalarını desteklemelidir.
• Böylece, AB’nin sonraki birkaç yıl ve onlarca yıl boyunca kendi faaliyet yelpazesini göreceği geniş bir alan sınırlanacaktır. İlgili Eurostat raporları, üretim ve tüketim sektörünün sürdürülebilir kalkınmadaki ilerleme kontrolü gibi iki yıllık izleme işlevini yerine getirmektedir. İlk olarak, iki yıl önceki son seviyede gerçekleşen ana değişikliklere bakılır. Bunu, kaynak tüketimine ve atık ve tüketim alışkanlıklarına göre ayrılan ana istatistiksel sonuçları takip eder. Kaynak tüketimi ve atık içinde yurtiçi malzeme tüketiminde bozulmalar, mineralojik olmayan atık, tehlikeli atık, geri dönüştürülmüş ve kompostlanmış evsel atık ve son olarak da atmosferdeki emisyonlar bulunmaktadır. Tüketim şekilleri; ev sayısı, ev harcamaları, bu evlerin elektrik tüketimi, toplam enerji tüketimi, otomobil sayısı, çevre yönetim sistemleri, çevreci etiketler, tarıma maruz kalan alan, organik tarım ve hayvancılık yoğunluğu indeksi ile ayırt edilir.

2000 ve 2007 yılları arasında tüketim ve üretimde meydana gelen değişiklikleri görmek çok ilginçtir. Son derece olumsuz ve aynı zamanda da çok avantajlı gelişmeler vardır. Böylece, malzeme ve elektrik tüketimi tehlikeli atıklar gibi hala artmaktadır. Öte yandan, AB'deki toplam enerji tüketimi ve mineral olmayan atık miktarı azalmıştır. Ve geri dönüştürülen ya da kompostlanan atık miktarı artmıştır. Ayrıca, emisyon/hava kirliliğinde önemli bir azalma olmuştur. KSS’nin çevresel boyutu ile ilgili üretim yöntemleri ile bağlantılı olarak şirketler ve çevre dostu tarım uygulamaları ile ilerleme kaydedilmiştir:

Atmosferik emisyonlar: 2000 ve 2008 yılları arasında asitlenmeye, ötrofikasyona ve yer seviyesi ozonuna katkıda bulunan hava kirleticilerinin emisyonları önemli ölçüde düşmüştür.

Tüketim şekilleri: evdeki kişilerin sayısı: 2005-2009 yılları arasında AB’de hane başına düşen ortalama kişi sayısı düşmüştür. Bu da sayıca daha çok fakat daha küçük evlere yönelik bir eğilimi yansıtmıştır.

Evsel harcamalar: AB'de 2000 ve 2007 yılları arasında evsel harcamalar, özellikle de eğlence ve konut ve kamu hizmetleri (elektrik, doğalgaz vb.) için, sürekli olarak artmıştır. Ekonomik kriz nedeniyle evsel tasarruf oranları 2007-2009 yılları arasında harcamalarda bir düşüşe yol açmıştır.

Evsel elektrik tüketimi: 2000 ve 2009 yılları arasında AB'de her eve düşen elektrik tüketimi önemli ölçüde artmıştır.

Nihai enerji tüketimi: 2000 ve 2009 yılları arasında nihai enerji tüketimi kısmen azalmıştır. 2000 ve 2004 yılları arasında önemli ölçüde artmıştır, daha sonra ise 2008 yılına kadar oranlardaki değişiklikler çok az olmuştur ve nihayet 2009 yılında önemli bir düşüş meydana gelmiştir.

Otomobile sahip olma: 2000 ve 2009 yılları arasında AB'de 1 000 kişi başına düşen araç sayısı önemli ölçüde artmıştır. En yüksek artışın, Doğu Avrupa ve Baltık bölgesinde olduğu belirtilmiştir.

Çevre yönetim sistemleri: 2003 ve 2010 yılları arasında, AB’de Eko-Yönetim ve Denetim Planı doğrultusunda sertifikalı kuruluşların sayısı, esas olarak Güney Avrupa ülkelerindeki büyüme oranları nedeniyle, önemli ölçüde artmıştır.

Çevreci etiket: 2000 ve 2010 yılları arasında AB'de Eko-etiketleme lisansının sayısı 20'den fazla bir faktör ile çarpılarak artmıştır.

Tarım-çevre taahhüdü altındaki alan: 2009 yılında, AB'nin toplam kullanılan tarım alanlarının neredeyse dörtte biri tarım-çevre tedbirlerine kaydolmuştur.

Organik tarım: 2005 ve 2009 yılları arasında AB'de organik tarım yapılan tarım alanlarının payı önemli ölçüde artmıştır.

Hayvancılık yoğunluğu göstergesi: 2003 ve 2007 yılları arasında AB'de kullanılan tarımsal alanın hektarı başına hayvancılık birimlerinin sayısı önemli ölçüde azalmıştır.

Bu istatistikler aslında - geniş sürdürülebilirlik kavramı üzerine yukarıdaki ifadelerden sonra- üretim ve tüketimin ötesine geçen ve burada yer almayan diğer hedeflere de bağlı olmalıdır. Bu, örneğin, hayat kalitesini içerir ancak bunu da ölçmek son derece zor bir iştir